tweede spoor re-integratie

Waarom werkgevers opgelucht ademhalen nu 2e spoor niet meer hoeft

Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, dhr Lodewijk Asscher, heeft een aantal maatregelen genomen die als knelpunten worden ervaren door het merendeel van de werkgevers. In het kort komt het hier op neer:

  1. Het wel of niet, het te laat of te vroeg inzetten van een tweede spoortraject zal niet langer kunnen leiden tot een loonsanctie van UWV.
  2. De werkgever krijgt, onder voorwaarden, de mogelijkheid een vervroegde IVA-uitkering voor zijn zieke werknemer aan te vragen.
  3. De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, L.F. Asscher, gaat in gesprek met verzekeraars over de manier waarop de premie van de verzuimverzekering tot stand komt.

Vooral over het eerste punt zullen veel werkgevers opgelucht ademhalen. Neem nou Pieter, een tandarts met een goedlopende, kleine praktijk. Ongeveer een jaar geleden werd zijn trouwe assistente Marianne ziek. Ernstig ziek. Het was Pieter al snel duidelijk dat het traject wat Marianne zou moeten gaan doorlopen langdurig zou worden. Zoveel als mogelijk heeft Pieter zijn re-integratieverplichtingen vervuld en inmiddels is hij aangekomen op het punt dat de eerstejaarsevaluatie moet worden opgemaakt. De bedrijfsarts geeft hem het advies een arbeidsdeskundige onderzoek in te zetten.

Onder protest inzet arbeidsdeskundige

Onder protest geeft Pieter hier gehoor aan. Hij weet toch wat er aan de hand is met Marianne en hij weet ook dat zij niets liever wil dan terugkeren op haar werkplek. Maar dat is op dit moment gewoon nog niet mogelijk. Het arbeidsdeskundige onderzoek wordt uitgevoerd en zoals verwacht rolt hier een advies uit om een tweede spoor re-integratiebureau in te schakelen om Marianne te gaan begeleiden naar werk bij een andere werkgever. Pieter is furieus! Hij vindt het totale onzin; zodra het weer beter gaat met Marianne en zij het weer aankan, zal zij haar werk gewoon bij hem hervatten. Hij wil helemaal niet dat we op zoek gaan naar een andere werkgever. Ook Marianne is niet blij. Zij deelt de mening van haar werkgever en wil echt niet aan de slag bij een andere werkgever.

De maatregel die de minister nu heeft genomen komt op precies het juiste moment voor Pieter en Marianne. Zij geven geen gehoor aan het advies van de arbeidsdeskundige om het tweede spoor re-integratiebedrijf in te zetten, zeker niet nu dit niet meer tot een sanctie zal kunnen leiden. Het gaat inmiddels een stuk beter met Marianne, maar ze is lichamelijk nog niet in staat haar eerste stappen te gaan maken in het re-integratietraject. Dit zal nog even wat tijd vergen. Maar zowel Marianne als Peter is positief gestemd over de toekomst. En beiden zijn er zeker van dat Marianne weer terug zal keren op haar vertrouwde werkplek.

Blijven 2e spoor re-integratiebedrijven bestaan?

Wat ik me wel afvraag is of de tweede spoor re-integratiebedrijven nu nog wel blijven bestaan. Er is niet echt een noodzaak meer om ze in te zetten en werkgevers zullen de trajecten die deze bedrijven verkopen niet zo snel meer afnemen. Terwijl het in sommige gevallen heel erg nuttig kan zijn om een medewerker te begeleiden naar een andere werkgever. Sommige werknemers hebben nu eenmaal beperkingen gekregen waardoor zij hun eigen werk niet meer uit kunnen voeren.

Ik ben benieuwd wat hierover de meningen zijn. Voel je vrij om te reageren onder dit artikel.

 

Laat hier je reactie achter

 

Zodat ik weet dat het geen spam is...