Waarom pesten op het werk geen kinderspel is

Werkgever ziet pesten slechts als kinderspel’ kopt het AD vandaag. Dure grap, is mijn eerste reactie. Ik moet direct denken aan Han, die een groothandel in sieraden heeft. Zijn personeelsbestand bestaat voor 85% uit vrouwen. Een gezellig bedrijf, al die meiden onderling. Als ik daar kom heb ik altijd het idee dat het één grote familie is. Maar niets is minder waar.

Het afgelopen jaar is een zwaar jaar geweest voor Han. Waar het aanvankelijk leek of de recessie zijn deur voorbij was gegaan, door een aanbieder uit het buitenland is zijn markt leidende positie op scherp komen te staan. Hierdoor heeft hij noodgedwongen afscheid moeten nemen van een paar dames, die nog geen vaste aanstelling hadden. Eigenlijk had hij deze dames best aan willen nemen, ze pasten goed in het team en deden hun werk naar behoren. Maar omdat hij onzeker is over de toekomst, durft hij het niet aan om hen een vaste aanstelling te geven.

Dan is er ook Kim, zij werkt nog niet zo lang bij het bedrijf. Maar haar eerste contract is omgezet in een tweede contract. Ook Kim doet haar werk goed en Han wil haar graag behouden. Kim had het geluk dat er nog geen sprake was van onzekerheden toen haar contract werd verlengd. Zij mag dus nog tot oktober in dienst blijven. Hoe het er daarna uit zal zien is nog niet bekend. En daar is het gedonder mee begonnen.

Het wordt Kim kwalijk genomen dat zij, als groentje, mag blijven terwijl meer ervaren collega’s de laan uit worden gestuurd. In niet mis te verstane bewoording moet Kim het ontgelden door een medewerkster die een bepaalde status geniet binnen het bedrijf. Nu is Kim er de persoon niet naar om een grote mond terug te geven, zij is eerder bescheiden en afwachtend. Ze vindt het ook vervelend dat haar collega’s weg moeten.

Vanaf die dag begint het pesten, heel subtiel, nauwelijks merkbaar. In eerste instantie zoekt Kim het bij zichzelf, is ze echt zo onnauwkeurig te werk gegaan? Beter opletten de volgende keer! Er verdwijnen bestellingen en pakbonnen, waarvan Kim zeker weet dat ze deze zoals altijd heeft behandeld. Bestellingen blijken niet juist te zijn ingepakt; er mist iets of er is een totaal ander artikel bij de bestelling terecht gekomen. Het lijkt erop dat iemand haar probeert te saboteren maar ze kan het niet hard maken.

Het verraderlijke is dat de collega waarvan Kim vermoedt dat ze de zaken saboteert, haar steeds te hulp schiet als een soort mentor. Maar tijdens vergaderingen zal diezelfde collega het niet nalaten om de onzorgvuldigheid van Kim meer dan eens ter sprake te brengen. Kim is tijdens zo’n vergadering al eens uit haar slof geschoten en dat heeft haar reputatie geen goed gedaan. Kim slaapt er slecht van, wordt midden in de nacht wakker omdat ze zeker weet dat ze fouten heeft gemaakt en gaat hier vervolgens de rest van de nacht over liggen piekeren. Uiteindelijk krijgt Kim steeds meer weerstand om naar het werk te gaan zodat zij zich ziek meldt.

Het verhaal van Kim is geen op zichzelf staand verhaal. Van de mensen die zich ziek melden, doet 25% dit vanwege een arbeidsconflict. Begrijpelijkerwijs brengen arbeidsconflicten veel kosten met zich mee. Behalve de verzuimkosten komen daar kosten voor productieverlies en grote onrust op de werkvloer bij. De verzuimende medewerker wordt gezien als lastig en al snel worden juridische stappen ondernomen om van deze lastige medewerker af te komen. De kosten die hiermee gepaard gaan, zijn vele malen hoger dan de totale verzuimkosten binnen een organisatie en lopen in sommige gevallen op tot 15% van de bruto loonsom!

Gelukkig is Han een werkgever die een luisterend oor biedt aan zijn medewerkers. Door met Kim te praten was hij achter het bovenstaande verhaal gekomen en omdat hij vond dat hij hier emotioneel veel te nauw bij was betrokken, heeft hij mij ingeschakeld. In een paar mediation sessies hebben beide dames goede gesprekken gehad waarbij een hoop duidelijk is geworden. Er zijn goede afspraken gemaakt voor de toekomst en zij hebben dit vastgelegd in een vaststellingsovereenkomst.

De toekomst is nog steeds onduidelijk voor Han en zijn bedrijf. Hij kan niet garanderen dat Kim uiteindelijk bij het bedrijf kan blijven werken. Maar door het inschakelen van een mediator heeft hij langdurig ziekteverzuim voorkomen en heeft hij ook juridische kosten uitgespaard. Pesten op het werk is zeker geen kinderspel, het zou zomaar een hele dure grap kunnen worden.